Na-aaning kasi ko, at nadala nanaman ako mashado sa OC at one tree hill (wag ka na magulat, dahil kahit sa cartoons nadadala ko hehe) at to push it further may natangap pa kong adik na text... anyhow let me elaborate

     Kakatapos ko lang manood ng OC at one tree hill, at dahil sa telenovela sila... shempre andami mo mapapanood na mind tricks... manipulations ng mga villians to get what they want, like sa OC un "friend" ng mom ni seth (nde ko maalala un name nya mental block! arggh).... na kasama niyang kakalabas lang ng rehab ininvite un mom nya na magstay sa beach house nila... pra nde ma-shock sa paglapabas ng rehab (nde cla addict.. alchololic lang okies?) kse baka mag relapse lang cla (which is baka bumigay lang sila agad ulit) which seems all so nice and dandy... napaniwala pa niya pati un dad ni seth na good un intentions niya... it iniiwasn nga niya un relapse... (yada yada yada).. pero the thing is nagpahuli siya (talking bout the "friend") sa mom ni seth na umiiyak... tas may labas ng bote of rhum (i think) pa sha sa pocket niya.. na kesho she didn't pa daw... pero she was thinking of... tas natatakot sha na pag wala na si kirstin (ayun i remembered the name! atleast thats how i think its spelled) kasi nakita daw niya na miss na niya sobra asawa niya (bumisita kasi asawa niya) at alam niya gusto na umuwi ni kirstin.... so kesho daw filing niya pag mag-isa na sha bibigay sha... so kirstin being the nice person she is... sbe dont worry... we'll get thourgh this together chuvaness... at nde daw sha aalis hangang d pa ready yun girl (na i have no intention of finding out her name kasi kumukulo dugo ko sa kanya) tas sbe ni kirstin matulog na yun girl.... tas sbe nun girl go ahead ill follow.. d umalis na si kirtin at shempre dala niya un bote ng rhum... tas pagkalis na pagkalis ni kirstin ng punas sha luha... tas naglabas ng flask sa robe niya at uminom... then smug smile for the camera (arrrrrrrgggggghh  bruha!!!)

Ang pathetic noh? nakakasar... and then the text came... forward sha e.. halata naman about if you want to know if you have true friends.. test them.. txt the "i need you".... (you get the picture) tas sa baba meron pa agad congrats your a good friend.... (damn) i just snapped.... grabe sobrang mind game tlga ng life noh?

Ang masasabi ko lang...

friendship is founded on trust... so why test your friends? 

May dahilan kung bakit na-isulat ang the boy who cried wolf...

     Yan ang napaka sayang status message ni apeng (napapadalas na pangalan mo dito ah!) or rendition ko nito (hindi ko kasi maalala kung tama ba talaga yung wordings ko e.... basta ilog, kanta at janitor fish yun naalala ko...)

   Kagabi nasa ilog nanaman ako... pero this time hindi na yung mga galang bata yung kasama ko (refer to the entry called "Ang mga batang gala for more info..") ) this time kasama ko ang tropa... tropang talaba (nope hindi kami mahilig sa talaba...) i-kwe2nto ko sana sa inyo kung pano namin nakuha yung pangalan yun.. kaso hindi ko na maalala yung specific lines (na kailangan.. pra masaya yung kwento) sabihin na natin na nakuha namin yun sa usapan.. dahil may ubo ako, tas pati si Mar Oscar Mungcal (walang pakilaman sanay kami sinasabi buong pangalan niya e) tas pati si Maita narin ata... at napunta ang usapan na yun sa mga shellfish... (kung na gets niyo pano nagkakoneksyon yun,  Congrats... magkawave lenght tayo ng utak).... infairness marami ako natutunan dun:

1. Ang dami ng klase ng shellfish, tahong, talaba, bisukol.. etc

2. Ang ilog at dagat ay magkakonekta, pero kahit anong gawin mo hindi makakahanap ng talaba sa ilog...sa dagat lang... (noh maita?)

3.  Napansin niyo ba na parang madumi parati yung shell ng talaba? Alam niyo ba kung bakit? eto ang napagtantuan namin:

Maits: Ah ok ok, gets ko na kung ano yung talaba, yun yung prang bato na madumi...

Love (ata):  Oo nga, bakit kaya siya madumi?

Apeng: E kasi nga naapakan!

(Disclaimer: hindi ko na maalala kung tama yung wordings... tagal na e, basta ganyan yung flow!)

Ok.. so there... after a long while, ngayon na lang ulit kami nagkasama sama...kasi nga bakasyon, graduate na sila, bc-bchan maghanap ng trabaho..(you get the point, i suppose)... pero kahit sa tagal ng panahon na yun (kala mo katagalan sobra e noh?) pag nagkasama sama kami, shempre riot nanaman.... onti kain...(kung onti ba ang matatawag dun), konting tawa (uhmm?!?.....wait nga uulitin ko nalang... take 2!)... walang tigilan na lamon, maraming tawa, at sandamakmak na hirit, here there and everywhere.....

Ang call time na ni-set ni chikuks ay 7... at nagkasundo kami ni apeng na magsabay na lamang... (in other words nakisabay ako sakanila hehe) ang usapan magkikita kami sa junction.. ang naisip ko tatambay ako mercury... pero narealize ko malayo pla sa kanto yun.. (ewan ko ba ibang kanto ata un na-envision ko... pag batang gala nga naman oh!)kaya tumambay na lang ako dun sa may hortalleza.... na mali pla dahil hindi pala sila galing dun... (adik nga nman oh... napagbabaliktad ko na si apol at si apeng.... andami naman kasing april sa mundo...) anyhow kalabaw.. nagkita parin naman kami... at na-experience ko na ang sumakay sa "wheels" ni apeng na napaka-safe! (one side view mirror and no signal lights pare... can you spell safe?)....

Pero dahil mahal kami na papa lord.... ay nakarating pa rin kami sa ilog ng buo... natest pa ang driving skills ni apeng.. dahil kinailangan niya mag parallel parking sa isang masikip na espasyo... (as in un sakto lang... at kung ikaw ay naka-experience na magdrive ng pawis steering... eto na siguro ang pinaka paborito mong gawin).... pero hindi yung ang masaya dun.. (later you'll know why).... after namin mag-park sinundo na namin sila sa may jabee... nadatnan namin dun si chikuks... si love... si maits at isang lalaking hindi ko kilala...(actually nde ko sha nakilala... pro kilala ko dapat sha... basta ganun...) hindi na kami umabot sa jabee kasi sinalubong nila kami... nung magkakasama na kami shempre usual panimulang bati.... musta? tagal na kayo? sino unang dumating? at shempre yung isa pang tanong jan ay hahanapin mo kung sino wala... (heto na sablay nanaman kami ni peng)

apeng: (out loud... pero malapit sha kay maits kung baga e medjo directed k maits un tanong) asan si mar oscar mungcal? (sabay lingon sakin)

awi: ewan ko! bat sakin mo tinatanong kay maits mo kaya tanong!... maits asan si mar?

Nakalimutan ko na ang sinagot ni maita... kasi at that time bigla may naramdaman ako... (alam niyo yun? ung feeling na parang may kumalabit sayo na alaala.. sumthing like that) habang nangyari yun.. nakita ko si peng tumabi kay love... sinundan ko sha... sakto narinig ko ang usapan...

apeng: love.. un b yung x ni maits?

love: oo...

shees... sabi na nga sablay nanaman kami.... hahaha (sori na maits)... hindi naman kami pinatay ni maits... (kahit strike 2 na ako hehehe) at nakahinga naman kami dahil umexit na c papa jo... hehehe...

after nya umalis, ay umupo muna kami.... wala pa nag-order kasi binaybay namin yung parking space... at hinanap namin yung "wheels" ni apeng.... na ikinatuwa naman nya sobra.... akalain mong after niya mag-effort na magpark sa masikip na espasyo.... ngayon ay wala ng katabi yung sasakyan nya... (hahaha pang-asar.... saya!)

anyhow after naminpagtawanan si peng,  umorder na sina chikuks.... at shempre after nila umorder hinitay namin ang aming order (ano pa nga ba dba?) shempre habang naghihintay kwentuhan galore.... at intrigahan kung ano na nga ba nangyari sa isa't isa... katulad na lang ni ms. margarita teano... na biglang nawalan ng koneksyon sa mundo... nwalan lang kasi ng celfone (nyahahaha peace tyo maits).. akalain mong cla love at chikuks ay nakapag ilang walk-in na at sha ay walang kaalam alam... kaya naman inofferan ko sha ng trabaho...na aking ikinagukat sobra... kala ko kasi walang magseseryoso nun...

The brother of mine, which I  followed, (alam nyo naman kse 3 cla, pra lang nde confusing) out of the blue one day, asked me, "May kaibigan ka ba na maganda boses? Kailangan namin ng narrator." shempre sbe ko ako na lang! at shempre ayaw niya... inoffer ko narin yun k ate zcha at natawa lang sha.. kaya nde ko akalain na ganun ang magiging reaction ni maits... grabe akalain mo bang nabugbog ako.. after ko sabihin sakanya... pinalo ako at inalog alog.... akalain mong gusto pla tlaga niya maging dubber pero eto ang catch... gusto niya maging dubber sa radyodrama.. yung sa kabayo.. (with matching kalabog ng kamay sa table) hayup!

After ko bugbugin ni maits.... at sandamakmak na kwento na tungkol sa kung ano ano... dumating na ang pagkain kaya lamon to the na max nanaman....sa kalagitnaan ng kainan ay finally dumating na c mar oscar mungcal at kuya mhek... este mhek lang pala (akalain ko bang ka-age ko lng pala yun adik na un...)... ayos medj kumpleto na kame.. (oo tama medj lang.. shempre c mims kse MIA nanaman...)... at dahil nanjan na c mar oscar mungcal... sandamakmak nanaman ang kwento... nagkaroon pa ng .. ng how to eat a shrimp lesson si miss margarita teano (ayus un! sa totoo lang dun lang ako natuto kung pano matino.... barubal din ako kumain ng shrimp e... haha favorite ko pa naman!)

Pagkatapos ng lesson, kain... sway (as in the song by bic runga) singing at guitar playing revelations ni maits, at sandamakmak pang kwento.... shempre all things must come to an end... kaya tumawid na kami sa bridge... tumambay sa kabilang pampang... nagsayaw ng sayaw ni benj...(na hindi ko alam ang tawag)..... habang umaalingaw-ngaw ang sway... (nananadja ang mundo maits... hindi rin nila ma-take kung ano ang ginawa mo sa kantang yun).... at finally we parted ways....

Sakay nanaman sa wheels ni apeng na napaka safe.... daan kina jack jack.. na ginising pa namin... (sori na.. for your benefit naman eh! dbah peng? hehehe).... at finally... i parted ways with apeng narin..... end of story.. finally... (FYI: 3 non-consecutive na araw ko sinulat to....starting april 10 hahaha)

How fully you lived

How deeply you loved

and

How well you learned to

let go of things

not meant for you

so true.....

Oo... yan nanaman ang opening statement ko.. pero hindi ito repeat ng previous Blog entries ko...

been sick this past few days... grabe hate being sick (sino ba naman diba? psychotic lang siguro.. hindi pa naman ako ganun ka psychotic) ayoko nagkakasakit kasi pag ako nagkakasakit, usually diretso hospital.. na this time medyo naudlot... dinala parin ako hospital, pero atleast hindi ako naconfine... (siguro naman by now gets nyo na kung bakit ganun ang opening statement ko)...

grabe... ang pangit pa... shempre total discomfort nanaman un sakit ko... gastroentritis...(actually nde ako sure... pero kung alam niyo un sakit na yan...ganyan yun nangyari sakin...ayoko sabihin in plain words kasi ayoko lang haha!)... wala naman kasi sinabi yun doctor... ang nalaman lang niya may uti ako (na feeling ko naman hindi kasi  hindi naman masakit umuhi) pero infairness bumuti ang pakiramdam ko after ko uminom nung anti biotic na bigay niya... galing nga e kala ko magtatagal nanaman yung sakit ko... pati mom ko.. andami tuloy namni gatorade ngayon... hehehe (sabi kasi  nung doctor orasol inumin ko.. e sobrang nasusuka ako dun, tinanong ko kung pwede gatorade.. sabi niya oks... panic buying naman si mother)

Grabe... ngayon tuloy napapansin ko ang paranoid ko na... ang pili ko na sa baso... tas ulltimo tubig na galing sa dispenser ay inaamoy at nilalasahan ko pa... (sinog oc?)....

Pero hindi ako dun pinaka nabwisit sa sakit ko... ang pinaka bwisit.. wrong timing sha leshe! (apeng nahahawa na ko sayo...) hindi ako nakapunta nun birthday ni rae.. ...(sori na rae bebe) sobra gusto ko pumunta at pupunta tlga dapat ako... surprise kita.... kaso dehins talaga kinaya ng powers ko... at saka ngayon... my barx is somewhere out there in the metro... (actually pier1... haha)... ata kahit mabuti uti na pakiramdam ko.. wala naman ako guts umalis... dahil baka patayin ako ng magulang ko pagkatapos nila ko dalhin sa hospital kahapon ng madaling araw bigla ko lalayas.... adik!

Pero all in all. Im just glad... that once again.. Im alive.... sabi nga nila..

No use crying over spilled milk (kaso ayoko naman ng milk kasi lactose intorelant ako... wala lang sharing... hahah)

No.. I haven't really changed my mind about it entirely... but I can't say I believe it a hundred perecent anymore... you see now I believe there are two kinds of luck....

The One you make

and the one the LORD bestows on you or you are destined to have (depending on how religous you are...)

Cause let's face it.. no matter how much we want to believe we are in complete control of our destiny... we are not...

Let me share to you what changed my mind about it...

Last month or so.... I won 25,000 pesos...thru a BINGO game (ok friends, before may humirit ng libre... let me just say... ASA!.... I got hold of it for like 5 miuntes, then I gave it to my mom... she needed it.... bait ko noh? not!.... but nde rin nman ako ganun kasama so nde narin ako umangal.... got 4 thou though... which is also long gone.. sori!  )

No I am not a lucky BINGO player.... I have won three times in my life.... and I even know when and how much I won.... 500 at Ever, 650 at greenhills, and finally 25,000 at Ever.... yeah we get around... my dad's a bingo addict.. how addict?

When my mom was in the states, and I go home from school and needed to buy something... and my dad was not home... I'd go straight to Ever... even and if I had limited money... and 90% percent of the time I'd find him there at the Bingo place for sure.... that much of an addict....

But were not really concerned... since he's not the type who doesn't know when to stop, besides.. he's retired so we let him have his fun... and its kind of useful anyway... whenever we go to the mall and we seperate ways... we know exactly where to meet after.... yep, you got it... the mall's Bingo place

So anyhow... I knew I'm not that lucky, cause compared to my dad.... there was a time he used to bring home take out every week or couple of time a week (see that's how we know he won.... sometimes though word gets to us first... my dad's kinda known at the Bingo place... regular customer)  and me...  I can count my wins, with one hand... there's one thing I got him beat though.... his biggest win is at 20,000....

My luck that day I had no control of, you could say it was the luck of the draw, but I say otherwise, either it was really my time, or someone up there decided I deserved it...

see that day.. I wasn't really to play... even had a test the next day.. but my mom asked me to... they had these tickets (when you won, they'd give you these end of the month special tickets, my dad won so they had a couple... and they're not free either) so they'd go to waste... and you know how mom's are bout things going to waste, plus the reason they couldn't go was cause she recently found out she was sick, and had to go back to the hospital for theraphy (now how could you say no to that?)

So obliged, even if I really wasn't in to it... I went there on my own... and played the tickets... while studying or trying to do so when they were playing specials (you see they had games in between the normal games, which they call specials) when we were at the last three games or so my parents arrived... i've played about four and haven't won a thing.. not even coming close... but on the very last game.. that's when I hit the jackpot...Mom didn't even know I won, she just thought Dad just shouted cause he wanted to... (you see my dad sat infront of me and checked on my cards periodically, he does that... which is annoying sometimes, while my mom is so engrossed with her own cards cause she was two away... and she really needed the money for her theraphy)

See that luck there, I had no control of.... sometimes I guess we get confured with luck and destiny... miunderstanding one for the other...

Like awhile ago... mom asked me to buy the tickets while she bought our food... while ussually he'd ask my dad to buy them.... unfortunately we didn't win... haha nice try though mom....

Wala akong magawa kaya niyaya ko sila dito.. tamang tambay lang... wala naman magulang ko... saka dapat bibinyagan na namin yung bolang bigay sakin ni benj (Salamat baboy.. este dugong! hehehe) ang usapan 3 sila aalis... 2:30 pa nga... aba pagkatingin ko sa orasan 4:00 na wala pa sila... (tama ba yun... hindi naman ganun kalayo ang mandaluyong sa Pasig) pro after a few minutes dumating na sila.. at low and behold... magbihis daw ako, greenhills kami..... (parang walang plano noh?)

Literal na 50 lang laman ng wallet ko, buti na lang naalala kong may 220 pa nanay ko sakin... at saktong tumawag naman siya para itanong kung anong gusto kong pagkain... sabi ko wag na, aalis ako, akin na lang pera niya.... ako na lang bibili.... which pumayag naman siya.... (yey! the lord rocks tlaga)

So on we go to megamall (oops relax hindi nabago yun plano may sususunduin lang kami...) At shempre iniintriga ko ang bagong kotse ni Jainy... na naaliw ako dahil tomatic....hindi pa ko nakaka drive ng tomatic kaya pinapanood ko si Jainy mag drive... kaso napaka boring niya... pra lang talaga bump car.. na sobrang inaantok na ko papunta kaming mega..... MANUAL is still my cup of tea... feeling ko pag nagtomatic ako ma-aksidente ako kse makakatulog ako sa wheel.. hehehe

Anyway diba sabi ko dating gawi... shempre napa-ikot ikot nanaman kami sa may ortigas center.. pano dapat susunduin namin si boo-choi (jainy's fwend) kaso wag na daw.. e nasa may julia vargas na kami.. tas lumiko na kami emerald para nga punta greenhills kaso nakalimutan ko na nabago na ang flow of traffic dun, at hindi na kami makakadaan sa st. between poveda at adb na kailangan namin labasan in-order na makaakyat sa bridge papuntang greenhills... the result nagpaikot ikot kami.. in the end napadaan din kami sa mega.... kaya dinaanan na namin si boo-choi... pro ang twist hindi rin pala siya makakasabay kasi dala niya yung car ng fwend niya... (weee how fun!)

Anyhow kalabaw... finally we got to greenhills... at dahil wala kaming pera... tumambay lang muna kami sa car... picture picture here and there kasi maganda ang lighting.... hehehe... saka masarap tumambay dahil mahangin.... sabi nga namin para kaming nasa tagaytay... after non-stop picture taking... (lalo na si anguls hehe....) pumunta na kami sa starbuck theater mall... dahil nandun na si boo-choi.... at dhil low budget lang kami.... nag-yosi lang sila... habang inuubos ni boo-choi yung drink niya... (hahaha pulubi sobra) tapos lumipat na kami ng ice monster... (yummm)

Sa Ice Monster, sa labas kami umupo kasi 4 kami... at pangdalawa lang nman yun upuan sa loob...nauna na bumili c jainy... nag mango ice sha... (samantalang bago pumasok sabi niya ayaw na daw niya ng mango ice... weird....) at pagkasubo niya... natatamisan sha.. nakakatawa pro maasim daw yung manga... kaya naisipan niya padagdagan ng yelo.. pro dahil wala kami pera.. shempre pinatingin niya muna samin kung may charge... hindi ko naman nakita kung meron... pero mas malala yung nakita ko

Extra Spoon....................... 1.50

Extra Cup.............................5.00

(pramis check niyo pa) kaya sabi ko sakanya.. kung yung extra spoon meron malamang ang extra ice meron.... pero matigas ang ulo niya.. kasi matamis nga daw... may the customer is always right drama pa sha kaya pinalagyan niya...... hindi nman sha pinagbayad... pero funny.. pag labas niya... un yelo sa cup niya ay approximately 3 inches high.... haha.... hirit nga niya nagalit ata si ate... kaya pla antagal nun ingay nung ice machine....

pagkabalik ni jainy... ako naman ang pumasok para bumili..... pinagtatantuan ko na yung gusto ko bilhin... un my brownies... un fudge somethin somethig... ng biglang pumasok narin si anguls... tas sabi niya parang gusto ko un mud slide... d sabi ko cge go mauna ka na... kaso tgal pa niya isip.. at humirit pa sha... kaso kailangan papayat.. magtratrain pa tayo.... (aysus nagkonsensya pa) kaya nag end up kiwi ice ang binili ko (as always) at avocado ice naman sa kanya...

Pagkalabas namin naka kalahati na si Jainy... pero get this.. naunahan ko pa siya matapos kumain.. tas si angulo sunod... pagkatapos siya na... adik yun ang bagal.... habang nakaupo bigla niya ko tinanong...

Jainy:awi, malayo ba ilog?

Aowie: hindi parang mga kasing layo lang yung amin.. bakit punta tayo?

at nag-end up na nga na pumunta kami... habang papunta kami... nag-aadik si angulo... sugar rush... tinamaan sa nakain... tama bang seat belt na seat belt sha (weird un kasi nde nmin sha usually mapag seatbelt) at tinataas ang kamay at sumisigaw ng  woooo sa hangin (pagbigyan na natin sad e) pramis nakakatawa sha....

Pagdating namin sa ilog... na-excite ako kasi gusto ko humiga... pramis.. masarap humiga dun... kaso bad trip kse kakaulan nga lang pla kanina so basa un grass.... kaya sa semento kami umupo... si angulo walang patawad... humiga prin sa semento (sabi ko senyo tinamaan e) kya habang naka tambay kami... hinintay ko na lang si kuya balot.. kasi nga hindi ako makahiga at matulog... e gutom na ko kse nde pa ako nag diner....

Kaso ang saklap hindi dumaan si Kuya balot... at ayaw nman nila kumain kasi nakakain na daw sila... si Jainy ayaw, si anguls ok lang kaso 20 nalang pera niya kaya hangang balot o penoy na lang daw sya...

Buti na lang tinopak tong si jainy... gusto niyo mag tapsihan? e d shempre ako oo... at lahat naman kami pumayag so on we go sa tapsihan (TAPSIHAN SA PALATIW.... P24 lng ang tapsilog solb na try niyo pramis... kailangan advertisment haha)

Mula marikina ay bumyahe kme papuntan pasig... dun sa may reina mercedes ata... basta dun sa tapsihan sa palatiw na hindi naman nasa palatiw (weird noh? apparently branch sya) so chibog kami.... 24 pesos lang may tapsilog ka na at sabaw... wee sarap....

after namin chumibog naghiwlay narin kami, dahil hinahanap na si jainy... and so another adveture ends....

Ansaya namin noh, ang plano lang bahay namin.. nagend up nakapag mega,grinhills,ilog,at pasig kami..... (cnong magastos sa gas?!?) pro ganyan tlaga kami e... enjoy kami sa ganyan... saka namiss ko din yung mga kumag na un heheh... thankful nalang ako na hindi nanaman kami napadpad sa SLEX........

SI PAPA LORD ay makulit, tripper at tuso... prang hindi nag-aaply noh? well jan kayo mali...

Last last week ang exam week nmin, and before the exams.. tagilid ako sa 3 kong subjects.. namely: Advanced Math, MEchanics, at Electronics (yeah i know, my subjects are unenviable).... and that was a big big problem...let me paint the picture for you...

Sa Eng... pag nagka-13 units ka na deficiencies (m saying this kasi nde ko lam kung ganun sa ibang college) debarred ka na....ibig sabihin Bye Bye Electronics and Communications Engineering in UST (meron na kse academic forgiveness e, pwede na enroll ibang course) e nagkataon na may 6 units na ko deficiencies mula sa firts sem, Amath is good for 3, Electronics another 3, at eto ang malala, mechanics 5......

So bali ganto lang ang mga pwede kong hayaang mangyari sakin (ibig sabihin everything else ay bad)

1. Ipasa ko lahat! i rock! yey! napaka ideal noh! hence napaka unrealistic niya

2. Mech lang ang ipasa ko,conditional (ibig sabihin pag may binagsak pa ko next sem bbye nrin ako) ako pro atleast nde pa ko sipa

3. Isa lang sa kanilang 3 ang ibagsak ko, condi parin.

Napaka walang preassure diba? So as exam week happens ang first test nmin ay Mechanics...

To prepare for that nag-group study pa kme kina boy.. at nagsimba, pro sadly I was not satisfied with my results... ganto kasi ang story nyan, sa mech para makapasa ko, i pretty much had to get the whole test right (ganun ka laki ng deficiency ko sa subject na yun.. hayz) and after the test I was so sure na nde ko nagawa yun!

Talk about adding more preasure.. ibig sabihin, kailangan ko na tlga ipasa yung 2 subject ko...

Fortunately wla ako test ng teusday (mon exam nmin ng mech) so nagpunta ko sch, pra magpaturo sa aking mga henyong classmates, na malugod nman nilang ginwa ( I love you master ion!)

The next day, akalain niyo bang nalate pa ko sa exam…si tatang kse nagstart 15 minutes earlier…. Pero ok slang.. kse hinayaan niya nman ako mag-xtend ng 15 minutes sa isang rum… which was awkward kse grabe masama tlga galitin c tatang buti nalang nahuli naming kiliti niya.. (classmates prang ang galling ntin sa ganun.. saya.. saya… mabuit iyan) pro shempre as usual nde ako mashado confident sa test ko.. kse 2 out 4 lang un may sure akong final answers….. pero shempre…move on..

Yan ang isa sa mga natutunan kong may silbi sa Eng.. dapat mabilis ka mag-get over at move on sa buhay.. dahil sigurado may kasunod pa yan… taga mo pa sa bato

So next kailangan pag tuunan ng pansin ang PGC, kahit onti lang, baka magtampo nanaman kse ang fave titser ng boys… nde mganda pag tinotopak un e, baka dramahan nanaman kme.. pro shempre ang next major target ko ay un final test naming.. which is Electronics… un isa pang na kailangan ko ipasa…

Pro nagkaroon nman ako ng calm before the storm.. welcome sigh of relief…. Dahil after ng PGC test naming ay pinost na ng aming beloved adviser slash amath titser un may mga problema sa subject nya and fortunately.. wala naman! Malinis ang 3A… wala sumablay kahit isa! (Wuhooo… 3A galling!) Hehe nway shempre natuwa nman ako dun.. kse kumbaga ay 1 down.. 1 more to go….

So nag-enganyo nman ako mag-aral.. fortunately madali lang nman pla un coverage namin ng finals… at habang nag-eexam ay kampante naman ako kse nagagawa ko un mga kailangan gawin.. kaso after ng exams unti unti nwala ang pagka kampante ko… hayz… may mga nde nanaman pla ko nalaman na kailangan gawin… kumbaga sa pagluluto nde ko pa n marinate un manok.. nilagay ko na sa oven… tama sa procedure mali sa preparation! (aaarrrghh!)
 

So goes my finals week, pro nde pa nman ako nawalang ng pag-asa sa electronics ko, kse nag-schedule ng removals si sir nun Monday.. kya shempre todo aral over the weekend…  which proved to be one of my best decisions that week…

Removals time.. ang kundisyon.. 2 problems.. kung parehas kayo ng final answer ni sir… 50 ka na agad… so ang possible scores lang ay.. 0-50-100….(saya noh?) pro ok slang nag enjoy nman ako sumgot ng removals.. (pramis kung alam mo un ginagawa mo nakakatuwa!).. so kahit 50 pts lang ang sure ko dun.. masaya ako lumabas sa rum na pinag-examan nmin…

But Lo and behold.. curve ball number whatever… apparently bagsak kme sa EE (circuits) na nde ko pinobrelema kse sbe ko nman pinapasukan ko sha ng matino (at isa ako sa few people that does!) grabe sobra.. todo frustrations ko nun nlaman ko un…

So dun na nagsimula ang sandamakmak na habulan ng mga prof… buong Monday ako naburo sa sch.. habol sa titser, usap sa guidance councelor.. hanap ng koneksiyon… tas wala nman nangyari… kaya balik the next day.. ang masaklap may interview ako sa US Embassy the nung araw na un.. kaya kalahating araw din akong walang nagawa… at pagbalik ko dun.. hopless na tlga kami.. kaya naisipan naming kausapin ang aming department head…. Kaso pag dating naming dun sbe nun x-adviser naming bc sha, pati bukas (which is wed) so balik nalang kami ng Thursday…

Fastforward to Thursday… 9 ang usapan.. kaso nalate ako ng isang oras… (sori na apeng ilabshu) so pagdating ko dun, pindretso na ko ni aping sa main, kse nandun na sha, tignan daw naming grades, na ayoko gawin (mahirap harapin ang katotohanan) pro since kailangan daw pra alam na naming kung ano sasabihin naming k Mam Lot (department head namin).. d shempre face the music ang drama

Nung kami na.. inuna na naming kunin un k jhoa.. (pra nman maganda un bubulaga samin) alam naman kse naming na walang problema un…after nun ka teri nman.. haha (lahat na tlga ng tactics..) tas un na.. nung nakita naming na INC lang c teri shempre na excite na kme… at dali dali nang binuksan ni apeng yung kanya.. at laking tuwa naming nun makita naming na 3 sha!.... (natuwa rin ako kse lam ko magka average kme so malamng ay parehas kme hehe)… pro nde prin ako mashado na excite kse lam ko may problema pa ko.. so relunctantly inopen ko sha.. pag kakita ko dun ako natuwa ng sobra! Tres ako sa ECE! (Wuhoo! I love 3!) ibig sabihin im alive! (barely breathing but hey ALIVE!)

Kung nde un tuso.. nde ko lam kung ano ang tuso sa inyo!

YOU ROCK PAPA LORD!

yan ang phrase for the rest of the week and next week!

Kwento ko sana.. kaso nag brown out.. nabura lahat ng gawa ko.... e may papanoorin pa ko.. kaya saka ko na na ulit kwento ha? basta...

I'm ALIVE!!!!!

SALAMAT


PO..... LORD!

YOU ROCK!

It was fun.. cause my mom was like a kid telling a story... enjoying every moment if it. It was not until last night that i realized i had a great week too.  Sure i was oh so tired at the start of the week because of the amath quiz, but after the exam i felt relieved i got the answer to one out the three problems right  and managed to do the correct analysis for the last two, not sure about my answers though...(that's already a good thing believe me) plus i got to watch the championship series of the basketball team (yep all 3 games!) so I got to watch them claim the crown! Oh yeah game 3 was a classic! (Come from behind win!... Except for the first few minutes which engineering gave a telling 8-0 start.. it was commerce all the way until the last 4:00 minutes of the game with as much as 10 points....but eng'g finally woke up and won the game 74-76!! oh yeah! i should mention that the game almost went to overtime)

CONGRATS ENGINEERING BASKETBALL TEAM!!! YOU ROCK!!!!

then our mechinics quiz didn't happen (weee!!!) plus we got to play billiards again after a long long long time... Also i finally got to visit 1611... its a resto-bar at p. noval which i was so intrigued about cause of the cool name (FYI fo those who don't know: my university was established in 1611...so now you get it) then i went to Kaye's party... ate.. drank.. and played poker! O yeah! (Certified poker addict right here!)... Aside from winning a 150 peso game... (Olaya won the first one...the 100 peso game)... i managed to persuade people to have a poker night atleast every month! (haha talk about an addict) I dont know just like the game... good excuse to get together and talk a bit... (before i get lectured bout being a gambler...let me set things straight...) not really interested with the money...sabi nga nila pera lang yan... i win big sometimes... lose most of the time... just like life... good trainning dont cha think?

Despite the kabaliwan na dala nung amath test, masaya pa rin naman ang week na ito... lalo na ang mga prof...(except lang sa favorite teacher nating lahat... ambait mo... sna kunin ka na nilord) anyway ang kagaya ng mga sinasabi ko ang saya ng mga prof namin... let me share to you the magical moments of our beloved profs

Mechanics:

Sir Nacu: (pagkatapos isulat ang m, m² at m³ sa board) o san ginagamit tong units na to

Random people from the class: length, area, volume

Sir Nacu: e pano un m⁴ .... (moment of silence...) ano anybody?... (mga pausong answers...) ok ginagamit yan ang unit ng Moment of Inertia. So pano yan basahin (turo sa m² at m³) dba eto.. m squared, tas eto m cubed, pano nman to....

Me: quad? (shempre naalala ko un hinirit ko... kasabay ng hirit ko shempre sandamakmak din na pausong answers ang sinasagot ng classmates ko)

Sir Nacu: hinde... (after a dramatic pause... alam nyo nman ang mga prof ganyan tlga) 0k sige...actually class walang tawag dito... kse in reality.. hinde naman nag-eexist to..

(at e2 ang best hirit ever)

Sir Nacu: So bale ang lumalabas diyan parang walang saysay yung pinagaaralan natin....

Yun un eh! SABI NA NGA BA! mron tlgang conspiracy theory na nangyayari... hahaha...

nxt subject: (this ones for the boys..) Electronics:

(habang nagdidiscuss ng JFET amplifier...)

Sir Vicerra: so may 2 method para magsolve to graphical saka mathematical, (yada,yada,yada...in the middle of the discussion ng graphical method..)

Sir Vicerra: bali magtatable tyo.... first time nyo ba mag table??? eto maraming alam to e ikaw nakapagtable ka na ba? (turo kay Gervy ata..)

(bungis-ngis ang boys at hirit ng onti..)

tuloy ang discussion.. pati mathematical method.. bali ang lumabas mas madali un graphical method un ung my table...

Sir Vicerra: Kita niyo na.. kaya dapat nagtatable kyo.. kse yang table pang paalis ng tensyon.. mas masaya pag nagtatable....

Hmmmm..... d nga sir?? Ang dami mo tlgang alam!