My mind is beautifully blank.

NO INVITATION SHE WOULDN`T SEND.

Mon, 22 Dec 2008 14:01:00 +0000

Because am a very unpredictable girl.

ISANG TUGON.

Mon, 23 Jun 2008 07:13:19 +0000

(insert name here),

          Matagal ang aking tugon sa iyong liham. Aaminin kong nabawasan ang bigat na nararamdaman ko pagkatapos mabasa ang tinipa mong tinta. Tama, hindi tayo magkakilala sa totoong buhay kaya ang isang hindi pagkakaunawaan na nauwi sa batuhan ng masasamang salita na nagpapadumi lang sa interweb ay hindi karapat dapat. Lalo na`t malabo ang dahilan kung bakit nagkaganoon. Lalo na`t ang ugaling gayun ay gawain lamang ng mga maledukadang mga nilalang. At tama, hindi tayo ganun.

          Lubos kong inisip kung tutugon pa ba ako o hindi sa iyong naisulat. Noong una naisip kong wag na lang tumugon dahil tapos naman na ang anumang "alitan" at batuhan ng salita. Pero hindi pa rin ako mapanatag. Hindi dahil sa mas gusto kong nasa akin ang huling salita, gusto ko lang klaruhin ang mga "isyu". Mahirap para sa akin ito dahil naisip kong napaka walang kakwentang kwentang dahilan ang "isyu" at mas karapat dapat lang na ibaon sa limot ang mga dahilan dahil matagal ng nangyari. Ang nakakatawang/nakakbusar pa dun, nagbabangayan tayo ni pangalan ng isa`t-isa hindi natin mabanggit. Isang karuwagan. Patunay lamang na ang alitang naganap ay hindi na dapat nangyari pa. Aaminin kong kung nagkakilala tayo sa ibang paraan, nararamdaman kong naging maayos sana ang pakikitungo natin sa isa`t-isa mula noon hanggang ngayon.

          Hindi ko alam kung paanong nangyaring nalaman mo ang tungkol sa bagong mumunting espasyo kong ito sa interweb. Dahil mula nung nawala ako sa sirkulasyon at nawalan ng gana upang magsulat ng mga kung anu-anong kabalbalan ng utak ko, iisa na lang ang nakasubaybay pa sa sari-saring espasyong nagawa ko sa interweb. Pero labas ang isyung yun dito. Pero nagpapasalamat ako sa sinabing mong munting paghanga, hindi ko inaasahang manggagaling yun mula sa`yo.

          Sayang ang dapat sana ay magandang pakikitungo natin sa isa`t-isa. Aaminin kong umaasa akong sana ay maibalik kung anumanang "tipo ng ere" sa pagitan nating dalawa, walang alitan, walang masasakit na salita, kaswal. Kahit pa nga ba nagkaroon na "lamat" at nabitawan na ang mga hindi dapat bitawang salita, naniniwala pa rin ako sa kapatawaran ng pagkakamali. Hindi ko gawain ang humingi ng tawad pero dahil sa alam kong may mali akong nagawa sa`yo na hindi naman talaga dapat humantong pa sa katarantaduhan, humihingi ako ng abiso.

Tetet

phew.

Fri, 09 Nov 2007 21:21:21 +0000

saw someone whom i thought i could spend my life with. then the reality hit me, like that of a blade across the vein. he knew someone i know from the past. someone connected to a friend that am so missing like a lot.

life is effin unfair.

there's no use to rant anyway. this all was but a mere tragic coincidence.

he will never know me.

you will never know that i exist.

108

Sat, 01 Sep 2007 19:02:48 +0000

i~t's kind of funny na i got a 108 sa IQ test tas word warrior daw. it means na articulate daw ako and can communicate well. pota. dream on, tetet. dream on. i don't know about articulate/

sobrang nakakimbey kanina. as in shet lang. nakakabadtrip si ading kasi hindi siya pumunta sa tindahan kahit sandali para maisoli ko na yung cd sa video city. i mean, kingina. pag humihingi siya ng pabor pinagbibigyan ko tapos yung kaliit liit na bagay na yun, pinagdamot niya pa. shet. limang minuto lang siya magbabantay. si ihna papansin. pisti. nangako siya na sasamahan niya ako sa video city pero ano? ayaw niya daw. enangyan. kaimbey. shet.

emily went to her high school classmate's birthday. ayuz naman na lahat hanggang sa nagkwento siya na yung mga anak daw ni tita beng e kesyo nagsisipag aral daw sa mga magagandang unibersidad, yung isa nakatapos na. wtf. so? pakelam ko naman. i have my own life, my own choices. i might not have graduated last May pero wtf. ano naman? kung bakit nauso pa kasi ang pagmartsa para magkaroon ng diploma. wtf.

it kinda sucks for me how people would expect something for you like as if you don't have the right to commit mistakes. let alone choose for yourself.

gawd. leave me alone.

it's raining in pembo.

Wed, 29 Aug 2007 20:56:52 +0000

being the retarded that i am, i (again!) forgot the password for my new blog account. i kept on using my new e-mail address for me to be able to retrieve my password. and to my surprise, i didn't realize that i have been actually using that e-mail account for like, over a year now and i used it for my old blog account. i checked my old post although i have only posted like, six entries? here's one of them:

Hassle. Ang shift key ng computer. Hassle ang mga pinapatugtog habang nagbuburn ng CD. Hassle. Ang tiktak ng oras. Hassle ang lamig ng panahon. Dumadalas ang pag achoo. Hassle ang load. Hassle si Jhong aka Ungas dahil talaga namang hassle siya.

Hassle ang amoy ng pabango nung utaw na dumaan. Pero may alam akong mas hassle jan. Yung isang bantay na may BO. Di ba't hassle talaga yun in the merest sense of word? Hassle ang mga bandang nagsusulputan na ala-boyband ang package. Hassle ang mga utaw na nagaastig astigan na wala namang ika-aastig. Hassle ang mga nagpapalusot na huli naman sa akto. Hassle ang mga mapanlinlang na utaw. Pero ang lalong hassle: pag bankrupt ka na at wala ka ng magagawa kundi ang mang harbat na lang at mang iscam.

Hassle din pag di mo maintindihan ang binabasa mo. Hindi mo alam kung ikaw nga ba ang malabo o yung sumulat ng binabasa mo ang malabo. Hassle pag may kupal kang propesor. Hassle ang mga drayber ng jeep na parang nakikipaghabulan kay kamatayan, na kapag sinabayan ng mga kundoktor ng bus sa pagsigaw ng "Buni, Buni' imbes na "Boni, Boni", mapapailing ka na lang.

Hassle kapag dead air habang nasa talepano. Yung tipong hindi mo na alam yung sasabihin mo. Dahil natatakot ka na baka mali ang masabi mo at mapahiya ka lang. Pero mas hassle kapag may incoming call at alam mong dapat mo nang bitiwan yung talepano dahil gagamitin na ng iba. Ah, eto ang isa pa: pag busy tone.

Hassle kapag di mo maramdaman ang kasiyahan sa araw mo. Yung tipong kahit anong pilit ang gawin mo, di ka magiging masaya at uulanin ka lang ng matinding kalungkutan at wala kang magagawa kundi ang magpasukob dito. Hassle na kung kelan gusto mo nang lumimot, saka naman may darating na magpapaalala sa'yo ng mga dapat limutin. Hassle kapag di ka makalakad pasulong. Kesyo masakit ang binti mo o talagang di lang convincing ang rason para makalakad ka pasulong.

Nakakatawang nakakinis ang mga ganyang sitwasyon. Parang gusto ko na lang silaban ang bawat hassle na dadaan. Pero naisip ko, lilipas din ang mga lintak na hassle na yan.

i ran into my old links and one of them was Kat. i basically have forgotten about her deviantart account (she's a UP fine arts major grad btw) and decided to take a look. i was not at all surprised that she and Adele (Ina) have become dear friends. i kind of expected it anyway because they were always together whenever Scarlet Tears have a gig. what i didn't expect was the pang of jealousy i felt when i finally saw Adele's deviant account. in her account was Jessie, (former friendster friend on my 'goth' account) and of course, Kat.

adele and i became very 'close' when i was an active member of the dollhouse kin, The Late Isabel's yahoogroups. we were kind of like the same. and the minute we saw each other, we just bonded. it's like, we have known each other for a very long time. we weren't able to see each other very often for my family was under financial crisis that time. i can not afford to go out and simply hang out with her. i was about to sleep over their house at Loyola Heights after an incident occurred but again, i was not able to because we lost contact. i found out later that they have moved in to another place.

it kind of sucks for me because i was not supposed to feel this way. or maybe i am. you can not blame me.

yesterday afternoon, i felt uber nostalgic and decided to send my 'friends' a text message. two replied. one of which was my crush and we are not really that close (besides the fact that am not actually in his phonebook). the other one was ryan. i wasn't able to get replies from my high school friends. and it really sucks because i feel like i don't have any friends AT ALL.

"..you want me back in your arms
back in your bed
we're officially dead.."

-veruca salt

"I've pulled it apart for you dear
I wait for my heart to shift gear
I'll never sleep late with you
never get baked with you
I'll let you down for good.."

-veruca salt

excuse my redundancy. been listening to veruca salt for the past three hours and i just can't help but post these lines. it just seems appropriate for me. for my ex who sucks big time.

"you don't want me.."

t.a.m.a.d

Tue, 28 Aug 2007 17:34:55 +0000

"Tamad ako."

whoo. understatement of the year. enangyan. e ano naman kung hindi pa ako bumabalik sa school? mahirap bang intindihin na sa loob ng tatlong taon ng hindi pag aaral e hindi pa rin ako handa makisalamuha at makasabay sa buhay estudyante? tamad nga ba ako? maaring oo. dahil yun ang pinaka madaling sagot kung bakit hindi pa ako nag aaral ulet. malamang hindi dahil wala naman makakaintindi kung bakit ayaw ko pang bumalik sa pag aaral. gawd. pisti.

and who would understand huh? no one. pakshet.

kahit i-explain ko hindi mo maiintindihan. hindi dahil sa hindi ko gustong ipaintindi, am just so certain na hindi mo maiintindihan ang dahilan ko. enangyan, anlabo ko.

gaano ba kaimportante ang kapirasong papel na tinatago sa pangalang "diploma"? dahil ba mas rerespetuhin ka ng tao kung may hawak ka nito? irerespeto ka kung karapat dapat kang irespeto. may diploma ka nga, di ka naman makatao makipag usap, wala ka pa ring kwenta.

kung nagkataon na nakasama ako sa martsa nung Mayo, iisa lang din ang babagsakan ko e: ~~call center~~. i have nothing against the call center industry, it's just that, parang ginagawa na lang trend for practical purposes ang pagtatrabaho sa call center. malaki nga ang sweldo, fulfilling ba? siguro kung panatag ka na makita na natutulungan mo ang mga dapat mong tuilungan, sure, i have no question about that. pero hindi ba kaya mo pinagtiyagaan ang makapag martsa at makakuha ng kapirasong papel na "diploma" ay dahil ninais mo at inambisyon mo ang propesyong kunektado sa tinapos mo?

lahat tayo'y naglolokohan.

lahat tayo sinungaling.

lahat tayo ipokrito't ipokrita.

eytuzi.

Mon, 27 Aug 2007 13:38:30 +0000

whoo. ewan pa ren.

napaka relatibo ng lahat.

minsan nahihiling ko sana napapatigil ko ang oras para masaya lang. mababalikan mo ang nakaraan at itutuwid ang mga pagkakamali. pero hindi ganun ang buhay. kailangan umusad pasulong dahil kung hindi malamang na maiwanan ka. kung nagkamali man ng minsan, hindi na dapat pang ulitin iyon.

s.t.u.c.k.e.d.u.p.

ayan. madalas akong ganyan nitong mga nakaraang araw. nandiyan yung hindi ako makaramdam ng gutom. na parang wala lang, mabilis ang oras pero usad pagong ito sa akin. matagal. parang computer na nag hang. parang indiyan mode sa pag hintay.

m.a.g.u.l.o.

na parang kwarto ko lang na matagal ng hindi nalilinisan. parang cabinet ko na puno ng damit na hindi man lang pinagtiyagaan pang tikluping muli pagkatapos tingnan kung babagay ba ang damit o hindi. parang yung bata sa tindahan na hindi alam kung ano ang bibilhin niya, chocnut o flat tops.

sana nga tumigil ang oras, kahit one time lang.

pilit ko mang umeskapo sa kulungkutan ko, bumabalik at bumabalik ito. na parang sipon lang sa tag ulan.

sana nga maging inbisibol na lang ako.

nostalgia means death.

Fri, 24 Aug 2007 13:51:25 +0000

..There were the nights
Holdin' you close
Someday I'll try to forget them..

Nagluluto ako ng hapunan habang ginagawa ko ito. May headphone ako sa tenga at malabong marinig ko kung sumabog na ba ang tangke ng gas namen. Wala lang akong pakialam. kahapon pa ako walang matinong kain dahil parang maisusuka ko lang yung kanin. Bulimic? *lol* hindi naman, hindi ko lang talaga trip kumaen. O baka naman dahil sa nireregla ako kaya pati pagkain kinatamaran ko na. Gusto ko lang ng kape. Tsaka ng tsokolate.

Panahon na naman ng tag-ulan. Masaya sana kasi malamig. Mas lalong may dahilan para huwag ng lumabas ng bahay at mag soundtrip na lang ng mga nakakalungkot na tugtugan habang miinom ng tsokolate o kaya kape. At sige lang, umulan ka pa. Bukas wala na kameng kisame.

Malapit ng mag ~~October.~~

~~Yey. Nag hang ang kumpyuter.~~

Gusto ko mag mubi trip.

HIndi ko na alam kung ano ang dahilan ko kaya nag post ako dito. Biglang nawala ang dahilan o sadyang natanga na naman ako para malimutan ko.

..You'll say you'd never let me fall from hopes so high..

..I realize what I am now too smart to mention - to you
You'll say you understand, you'll never understand..

..I'll say I'll never wake up knowing how or why
I don't know what to believe in, you don't know who I am..

You'll say I need appeasing when I start to cry
But never is a promise and I'll never need a lie..

watsoebershet.

Thu, 23 Aug 2007 19:12:42 +0000

am really supposed to take a bath at this hour bago matulog pero dahil sa maepal ang utak ko e binuksan ko ang kumpyuter para magdownload ng kanta ng Toto sabay silip sa friendster ni ex. tama. ~~ex-kaboyprenan~~.

ginamit ko ang account ni pinsan para hindi naman masyadong halata na tiningnan ko ang mga picture niya kasama ang kagerlprenan niya ngayon. it has been two years pero ewan. there's actually no use to even rant about him, us. dahil it has been fucking two years already. before, i really, like, feel a pang of jealousy, like, totally jealous when i get to see his pictures with his current girlfriend. yeah, like, wishing na sana ako yung katabi niya sa picture, that sort of pathetic thing. pero when i get to see them last night (thanks to bhebang. hindi sana ako nagsusulat ngayon. *rofl*), i was like, wtf? nagpaloko ako sa ugok na yun? bakit kaya kailagan niya pang ipangalandakan sa buong mundo na naging sila nung october 23, 2005? naging kame rin naman nung araw na yun a. *lol*

futaena. october twenty three?! jesus christ i really should've known. and really, if only i could shun the numbers ~~18 and 23~~ on the planet, i def would. and yeah, and t~~hursdays~~ too.

gawd. this is not happening. watsobershet.

ge lang, tetet. mag tapang tapangan ka pa.

wapatu.

Thu, 23 Aug 2007 01:04:18 +0000

Tatlong oras pa lang ang tulog ko. Masakit pa ang mga mata ko pero nakaharap pa ren ako sa kumpyuter. Adeek. Hindi ko alam kung ao ang pakay ko para hindi ituloy ang tulog ko. Malamag sadyang adeek lang talaga.

Pahingi ng antok.

Wala akong malamay na libro dahil hindi ako makahirit kay Mama na bilhan ako pag lumalabas kame. A ewan. Naadik ako kay Jack the Ripper kaya naparaning lang naman ako kaninang madaling araw. *teehee* Kala ko nasa ilalim ng higaan ko si Jack the Ripper. Ugok a.

*incoherent* *scatterbrain* *useless*

Tadhana ko ba talga ang maistorbo sa ganito kaagang oras? buti na lang at sinara ko ang pinto. Hindi pa pala ako useless after all. Kasi may nangangailangan pa pala ng tulong ko. Wuhaha. Red Cross? *rofl* sumasakit na ang ulo ko. waa.

Now, am just plain ecstatic. *lol*

..waiting for the vinyl trip..