2. Laugh trip muna tayo, mga Balbon. Idol talaga itong mga ito. Ampunin mo ako, Mommy Elvie!

3. Heto, basa ka na lang muna ng tula. Wala akong maikwento e. Hmmm... Hayun, naputol kagabi yung 2-week alcohol streak ko. Sayang nga e. Pero panalo, Balbon. Nakapagpahinga ang Golden Atay ko. Kaya pwede ulit. Tagay na.

Summer Solstice
Jorie Graham

Here it is now, emergent, as if an eagerness, a desire to say there this is 
                                                     done this is 
                                                     concluded I have given all I have the store 
                                                     is full the  
                                                     crop is 
in the counsel has decided the head and shoulders of the invisible have been re- 
                                                     configured sewn back together melded—the extra 
                                                     seconds of light like 
hearing steps come running towards me, then here you 
                                                     are, you came all this  
                                                     distance, 
you could call it matrimony it is not an illusion it can be calculated to the last position 
                                                     consider no further think no longer all 
                                                     art of 
persuasion ends here, the head has been put back on the body, it stands before us  
                                                     entire—it has been proven—all the pieces have  
been found—the broken thing for an instant entire—oh strange 
                                                     addition and sum, here is no other further step 
to be taken, we have arrived, all the rest now a falling 
                                                     back—but not yet not now now is all now and
here—the end of the day will not end—will stay with us 
                                                     this fraction longer— 
                                                     the hands of it all extending— 
                                                     & where they would have turned away they wait, 
there is nothing for now after this we shall wait, 
                                                     shall wait that it reach us, this inch of finishing, 
in what do you believe it leans out to suggest, slant, 
                                                     as if to mend it the rip, the longest day of this one year,
                                                     not early and not late, un-  
earned, unearnable—accruing to nothing, also to no one—how many more will I
                                                     see—no—wrong question—old question—how 
                                                     strange that it be in 
                                                     truth not now  
conceivable, not as a thing-as-such, the personal death of 
                                                     an I—& the extra millisecond adds itself to this day, 
& learns, it too, to interline the cheek of light 
                                                     given to the widening face  
                                                     that stares at us holds us excels at 
being—stands, dwells, purrs, allows—what can we say to it—standing in it— 
                                                     quickly it arrives at full, no, not quickly, it 
arrives, at fullest, then there it is, the
                                                     brim, where the fullness 
                                                     stocks, pools, feeds, in- 
                                                     dwells, is a 
yes, I look up, I see your face through the window looking up,  
                                                     see you bend to the 
                                                     horizon-line,  
do not myself look out at it, no, look at you,
                                                     at the long life of having-looked as a way of believing  
                                                     now in your  
                                                     thinking 
face, & how natural the passage of time, and death, had felt to us, & how you 
                                                     cannot  
                                                     comprehend the thing you are meant 
                                                     to be looking  
                                                     for
now, & you are weighing something, you are out under the sky 
                                                     trying to feel   
                                                     the  
                                                     future, there it is now in your almost invisible 
squinting to the visible, & how I feel your heart beat slowly out there in the garden  
                                                     as we both see the 
                                                     dove 
                                                     in the 
                                                     youngest acacia 
& how it is making its nest again this year, how it chose the second ranking  
                                                     offshoot
again, how the young tree strains at the stake in the wind, & within, 
                                                     the still head of the mother sitting as if all time  
                                                     came down to 
                                                     this, the ringed neck, the  
                                                     mate’s call from the 
roof, & how we both know not to move—me inside at the window, deep summer, dusk, 
                                                     you in the line of sight of the 
                                                     bird, & also of the 
                                                     hawk changing sides of the field as 
                                                     usual,
& the swallows riding the lowest currents, reddish, seeking their feed. 

Akala

Parokya ni Edgar

Akala ko ice tea, yun pala beer

Akala ko reverse, yun pala second year

Akala ko kasya, yun pala hindi

Akala ko tama, yun mali

Akala ko hiphop, yun pala metal

Akala ko batis, yun pala kanal

Akala ko toothpaste, yun pala glue

Akala ko birdie, yun pala blue

Akala ko tsinelas, yun pala sapatos

Akala ko umabot, yun pala kapos

Akala ko bukas, yun pala kahapon

Akala ko mamaya, yun pala ngayon

Akala ko alam ko na ang lahat

Ng dapat kong malaman

Ngunit mali nanaman

Pero ok lang ya...aaan

Wag kang matakot na baka magkamali

Walang mapapala kundi ka magbakasakali...Dahil

Lumilipas ang oras

Baka ka maiwanan kung hindi mo susubukan

Akala ko chicken, yun pala asado

Akala ko bukas, pero yun pala sarado

Akala ko mansanas, yun pala banana

Akala ko meron pa, yun pala wala na

Akala ko foreign, yun pala pinoy

Akala ko blackjack, yun pala pusoy

Akala ko talo, yun pala panalo

Akala ko si Chito, yun pala ako

Akala ko dati, walang mangyayari

Akala din nila, ngayon wala silang masabi

Akala ng lahat mapapagod din ako

Mabuti nalang matigas ang aking ulo

Akala ko walang mapupuntahan

Kahit na paghirapan...

Ngunit mali nanaman

Kung di ko sinubukan

Sana'y hindi ko na nalaman

...Eh di nasayang lang

Wag kang matakot na baka magkamali

Walang mapapala kundi ka magbakasakali...Dahil

Lumilipas ang oras

Baka ka maiwanan kung hindi mo susubukan

Wag kang matakot na baka magkamali

Walang mapapala kundi ka magbakasakali...Dahil

Lumilipas ang oras

Baka ka maiwanan kung hindi mo susubukan.

2. Naalala mo ba yung tula kong "Sa Unang Ulan ng Mayo"? Maniniwala ka bang pinagtuunan siya ng pansin ni Sir Bob? Oo, si Roberto Añonuevo. Kilala mo na? Bale kinatay niya, tol. Sabi niya:

"Idinaraan sa tula ang pagtatagni-tagni ng mga hulagway sa pook-maralita, at ipinamamalas iyon sa paningin ng personang nakapansin sa baradong estero, pantalong nakasabit sa bintana, plastik na swimingpul, mga dahong inanod sa alulod, batang naliligo sa ulan, at laman ng halu-halo. Ang anggulo ng paglalarawan ay tila MTV video, at nagsasalimbayan ang mga larawang maaaring mula sa iba’t ibang lugar. Ang masinop na pagpili ng mga bagay ay maiuugnay sa metonimiya ng kabuuang lungsod at urbanidad ng tao, at nagpapamalas ng pagguho sa inaasahang kaayusan ng kalungsuran. Sa kabila ng lahat, sinasalubong umano nang ganap ng madla ang ulan. Napapansin ang ulan dahil bigla ang pagdating nito sa panahon at pagkakataong hindi inaasahan. At ang ulan ay hindi basta ambon, bagkus malakas na pagbuhos na makapagpapagunita sa maruming nakaraan ng persona at lungsod."

Akalain mo. Woohooo. Sabi nga ng kanta sa taas, "akala mo talo, yun pala panalo". Bale dalawa kami ni Phillip Kimpo ang nakasalang ngayon sa Blog niya. Astig. Punta kayo dun kung nais niyong makita ang buong pagbasa. Heto yung link: http://dakilapinoy.wordpress.com/2008/07/21/estetika-at-pagtanaw-hinggil-sa-dalawang-lungsod/. Hayun po. Salamat. Salamat. Salamat.

2. Narito na rin lang ako at nagdadaldal, simulan ko na ang nakabuburat na nangyayari dito sa opisina. Nagsimula ito nang pinalaki ng Expedia ang Elite team, pero hindi dito sa Maynila. Ang ginawa nila, nagpatrain daw sila ng ilang tenured agents sa Cebu, binigyan ng mas magagandang tools, at pinaupo sila sa mas matataas na silya. Bakit doon? Malay. Basta ang sabi dati, mas marami raw kasing VetReps mula Cebu kesa dito, at na-impress daw ang mga kliyente nung bumisita sila doon. Pwede. E alangan naman kasing may matirang VetReps dito sa PSC, e halos mas malaki pa ang naiuuwi ng Reliance kesa sa mga Beteranong tulad ko. Pero mas naniniwala ako sa dahilan na sobrang dami na kasing Line of Business dito sa PSC kung ikukumpara sa kabilang kubo. May dalawang Elite Agents na talaga sa Cebu na nakakaalam ang patakaran ng grupo, at pagkalipas ng ilang buwan, natutuhan rin naming sumayaw nang sabay sa iisang kumpas. Nang hinaluan sila ng mga bagong ahente, nailang din sila, kahit pa pumapasok sila sa iisang pinto tuwing umaga. Nagsimulang isabak ang mga bagong Elite Agents noong isang lingo, at hindi pa umiinit ang tubig sa kalan, nagsisimula na ang kakupalan. Hindi na bago ang kompetisyon/kupalan/basagan/pakyuhan sa pagitan ng MNL at CEB centers. May ilang pagkakataong sumawsaw ako sa huntahang ito pero alam ko naman palagi ang posisyon ko. Kung mali ako, alam kong mali ako, at pinapangatawanan kong mali ako. Kung mali ka, sasabihin kong mali ka, kahit nasa kabilang bakod ka lang o sa ikalabingwalong isla ng bansa. Responsibilidad mong pangatawanan ang kakupalang ginawa mo. Walang personalan, professional kupalan lang, kumbaga. At sa pagkakataong ito, may nangupal na taga-cebu at siya pa rin ang bira ng bira sa mga tagaMNL. Panalo ang kakupalan tol, pramis.

Una, nagpadala siya ng email sa kasama naming Elite agent dito sa Maynila at inaakusahang “nagrerefresh” o ang pag-iwas na pasukan ng tawag. Dahil baka mabahiran pa ng putanginangputangina kapag hinimay ko sa inyo, kayo na lang ang magbasa. Pansinin ang nagkalat na kakupalan.

Cebu: hi.. busy ka?

Manila: y?

Cebu: la lang...palagi ka kasi naka refresh eh.. ....dami kau q(ueue)??

Manila: wat do you mean nakarefresh?

Cebu: im watching cms... ur supposed to be next of pascual with avail time of 40mins already..but then nag refresh po kayo... so,i guess busy ka to take calls???  Hehehehe… are u m or f ?

Manila: Mam, Elite Plus agent po kau diba? you're not supposed to watch cms kase naka avail kau and nasa station mo dapat, that's why they assign CMS watchers! and for your information po hindi ako nagrefresh at hindi ako nagrerefresh. ganito po gawin mo, ipacheck ko po history ng CMS so you would know na nagpersonal po ako for a couple of mins. And in my tenure as universal/elite agent hindi po pareho ang ibig sabihin ng personal aux sa refreshing. u dont have the right to email fellow agents accusing them of refreshing. i'll keep this email and will forward it to management for reference. Thanks!

Cebu: im just asking..y r u so defensive?? i didnt mean anything bad.. are u some kindda guilty?.. well, to let u know as well, we have an access to see cms..and its just beside me.. sorry ha, if i offended u..going on personal or other auxes will still refresh u from the avail mode, right??? so anong dapat ikagalit dun?? refresh pa rin tawag dun diba..im not accusing anyone... anyways, log-out na kami..but sure, we'll be glad to see the history of your auxes.. keep us posted ha.. goodnight.. godbless..

Astig diba? Heto ang espasyo para sa gusto niyong mura: ____________________.

Tinawanan ko pa ang tropa ko nang mabalitaan ko ito.  Di ko alam kung may nangyari sa reklamo ng MNL, naiforward kasi ito sa Manager namin.

Akala ko ito lang ang ginawa nung Kupal, pero hindi pala. Nang balikan ko ang mga huling trinabaho ko pagkagaling sa off, pati pala ako kinupal ni Kupal. Inakusahan niya akong mali ang trinabaho ko, at ang masama, inilagay niya ang pangalan ko sa isang tool na hindi naman dapat sinusulatan ng pangalan. Name dropping, pare. Yung mga fans ko mula sa Cebu, gamitin nyo tools niyo at check ninyo ito: 44035000. Gawa niya yan. At heto yung dapat na binuksan niya para hindi siya matawag na incompetent: 43983723. Hindi na nga nagbabasa ng documents, anlakas pa ng loob na mangupal, e bawal nga yun sa office tools. Kung gusto mo, dito sa blog, pwede.

At hindi pa natapos dito. Tumawag pa ang mismong ahente sa Tier II at nagpatulong kasi, natatakot daw siyang gamitin ang tools nila. Kumbaga, bilang karpintero, binigyan ka ng martilyo para pamukpok, pero ang ginawa mo, naghanap ka ng ibang karpintero para siya ang gumawa ng trabaho mo kasi natatakot kang mapupok mo ang daliri mo. Naghahabulang walangya. Rakstar ka naman pala e. E maliban sa ibinabayad sa iyo ng PS para gawin ang trabaho mo, binabayaran rin ng kumpanya ang bawat klik mo sa astig na tools niyo. Kung takot kang gamitin ang tools niyo, bumalik ka sa floor bilang regular agent para maibigay ang log-in mo sa ibang tao, at ma-utilize ang manpower ng kumpanya.

Palampasin ko n asana, pero Pakshet, tatlong kakupalan ang umiral sa iisang araw. Ang masama, parang sila pa ngayon ang may angas. Hindi ko naman sila masisi. Basta wala akong pakialam sa kung anong kakupalan ang gawin nila sa sarili nilang bakod; siguraduhin lang nilang hindi nadadamay ang nasa kabila dahil sa ginagawa nila, sadya man o hindi.

Simple lang ang sakin: Kung Elite agent ka, act like one, Balbon.

3. Napanood ko na ang The Dark Knight. Panalo, tol. 9 out of 10, para sa akin. Hindi ako magaling magreview at maghimay ng kung anong aspekto o elemento ng pelikula tulad ng ilan kong tropa, kaya wala kang mababasang intelektwal na pagkatay sa pelikula mula sakin (maliban siguro kung may bayad).

Kaya isa lang ang masasabi ko: JOKER dapat ang title ng pelikula. Hindi naman kasi kay Batman umikot ang kwento. Ewan ko. May epekto rin siguro ang kamatayan ng gumanap na Joker na si Heath Ledger sa ganitong pananaw ko, pero halos siya lang talaga ang nagdala ng buong kwento. Astig yung performance niya, kaya parang nalunod ang ibang artista, kabilang si Batman, at nagmukha na lahat silang clown sa likod ni Joker. Hayun.

Kung may kasunod pa ang pelikula, sigurado akong nabuburyong na ang Warner Bros sa paghahanap ng kapalit niya.

Heto pala yung paborito kong hitsura niya sa pelikula.

Tulawikaan ng LIRA! 

Isang seminar ukol sa panulaan at wikang Filipino ang idaraos sa 27 Agosto 2008, Miyerkules, mula 8:00-5:00 ng hapon sa TARC (Thomas Aquinas Research Complex) Seminar Rooms 1 at 2 sa UST. Pinamagatan itong Tulawikaan, isang serye ng mga panayam ng dalubwikang kasapi ng LIRA, ang organisasyon ng mga makatang nagsusulat sa Filipino. Ilan sa mga tagapagsalita ay sina Prof. Vim Nadera, Jr. ng UP Diliman/UST, Prop. Michael Coroza ng Ateneo de Manila University/UST, Prop. Romulo Baquiran, Jr. at Dr. Lilia Antonio ng UP Diliman.

Ang pangkalahatang paksa ay ang pagtuturo ng wika sa pamamagitan ng tula. Ilan sa mga tatalakayin ay: kasaysayan ng wika, sintaksis, varayti ng wika at ilang pamamaraan ng paglinang ng pagkamalikhain ng mga mag-aaral. Ipapakita ng mga tagapagsalita kung paanong maaaring maging behikulo ang panulaang Filipino sa pagtuturo ng mga nabanggit na paksa.

Ang kaukulang bayad ay P800 para sa bawat kalahok. Kasama na rito ang mga seminar kit, sertipiko, meryenda at tanghalian. Para sa mga magbabayad nang maaga, bago sumapit ang 9 Agosto, P700 ang magiging kaukulang bayad. Bisitahin ang www.liraonline. org. Para sa detalye, makipag-ugnayan kina En Villasis (0922-4596365) o Dai Miranda sa (0926-7135021) . Maaari ring mag-email sa pamunuan@liraonline .org o sa liraworkshop@ gmail.com. 

Handog ito ng LIRA (Linangan sa Imahen, Retorika at Anyo) at Kagawaran ng mga Wika ng Unibersidad ng Santo Tomas, bilang bahagi ng pagdiriwang ng Buwan ng Wika 2008.

Heto naman ay mula kay txtm8r Mitch! Sulat! Sulat! Sulat!

The Ateneo Institute of Literary Arts and Practices (AILAP) is accepting applications for the 8th Ateneo National Writers Workshop (ANWW) to be held on 20-25 Oct. 2008.

Each applicant should submit a portfolio in triplicate of any of the following works: five poems, three short stories, written in Filipino or English, with a title page bearing the author's pseudonym and a table of contents. The 8th ANWW will not be accepting portfolios for one-act plays as a separate workshop will be conducted for this. Details will be announced later this year.

The portfolio must also be accompanied by a diskette containing a file of the documents saved in Rich Text Format.

All submissions must include a sealed envelope containing the author's name, address, contact numbers, e-mail address, and a one-page resume including a literary curriculum vitae with a 1x1 ID picture.

Twelve fellows will be chosen from all over the country. Food and accommodations will be provided.

Please address entries to: Alvin B. Yapan, acting director, AILAP c/o Department of Filipino, 3F Horacio de la Costa Hall, Ateneo de Manila University, Loyola Heights, Quezon City.

Deadline of submissions is on 8 September 2008. For inquiries, please call 426-6001local 5320-21 or e-mail ayapan@ateneo.edu.

Si Susan Fernandez ang "Nightingale" ng cause-oriented groups dahil sa matining ngunit buo niyang boses sa pag-awit na napakagandang pakinggan, tunay na walang kaparis at walang kupas sa kabila ng nagdaang panahon.  Buong puso niyang ibinahagi sa marami ang kanyang talento at oras upang maisulong ang mga mabuting adhikain para sa lipunan at sambayanan.

Para kay Susan
Lolita Carbon
Joey Ayala
Becky Demetillo
Lester Demetillo
Pete Lacaba
Chikoy Pura
Noel Cabangon
Bayang Barrios
Cookie Chua
Joel Saracho
Bagong Dugo
at isang espesyal na panauhin

Isang natatanging pagsasama ng  ilan sa pinakamahuhusay na mang-aawit upang tulungan si Susan Fernandez labanan ang kanser!

ika-3 ng Hulyo 2008  Brother's Mustache
Sct. Madriñan cor Sct. Tuason Sts.
(near T. Morato) Quezon City
6 – 9:30 ng gabi Gate: P150.00

Special Sale!!!
Habi at Himig
Music Album of Ms. Susan Fernandez in CD

Organized by friends of Susan in cooperation with Brother's Mustache

 

Sa Pagbalik
ni Charles Bonoan Tuvilla

Tulad din ng una niyang umaga, muli kang nagpaiwan sa lamig ng kama.
Alam mong nanonood na siya ng mga balitang banyaga: mga dambuhalang
buhawi sa Estados Unidos o ang pagguho ng mga bundok-yelo sa mga bansang

minsan lang kung sikatan ng araw o sa batang makailang beses nang kinalabit ng kidlat.
"Kalokohan" sabi mo, sabay patong sa kahon ang kanyang pasaporte. "Baka malimutan mo".
"Huli na. Huli na," aniya ulit. Malalalim din ang buntonghininga ng dagat nang winika niyang

"Abala palagi ang mga pampang sa Japan." Ni hindi mo alam na may niyebe doon.
Naging mabagal ang paglusong ng mga nais mong tugon. Sa halip, napansin mo ang bagong-
tina niyang buhok; kakulay ang bunton ng mga pulang lambat na pinarupok ng tubig-alat at araw,

pansamantalang iniwan ng mga mangigisda sa pisngi ng dalampasigan. "Maalon lang talaga ngayon.
Makulimlim." ang tangi mong sambit. Marami ka pang gustong ikuwento, ngunit mas hinihintay mong
siya ang magtanong. Lumapit siya. Iniangat niya ang iyong braso at tumingin sa iyong relo;

"Padadalhan na lang kita ng bago sa pasko. Tara, baka maiwan ako." At nang di mo na dinig ang ungol
ng sinakyan niyang bus, umuwi ka. Binuksan mo ang telebisyon. Sa ulat-panahon ni Kuya Kim, lulubog
ang araw mamayang alas-sais katorse. May dumungaw na ilaw mula sa kasisinding poste.

Naniwala ka.

I like those cake decorating nozzles. You know the kind that you put on the end of a tube of icing to make fancy icing things. Sometimes i wish i had an asshole with a built in cake decorating nozzle. I could take incredibly decorative shits. I wouldn't flush them. people would walk into the stall and see the shit and be disgusted but amazed  at the same time. They would say "man you should check out the stall in the bathroom there's this really amazing looking shit". It looks like a brown swan.

--- From Drinkingfor two.net

Pormal na bubuksan ng Linangan sa Imahen, Retorika, at Anyo (LIRA) ang kanilang taunang klinika sa pagtula sa isang panayam na pinamagatang "Reklamasyon sa Pambansang Gunita."

Ito ay ibibigay ng tagapayo at tagapagtatag ng LIRA, ang Pambansang Alagad ng Sining Para sa Panitikan, na si Virgilio S. Almario o Rio Alma. Ang panayam ay magsisimula dakong 1:30 ng hapon, Hunyo 7, 2008 sa Room 201 ng College of Arts and Letters sa UP Diliman.

Ang pagtatala ay magsisimula ng 1:00 ng hapon. Ang nasabing panayam ay libre at bukas sa publiko.

Simula pa noong 1985, nagbibigay na ang LIRA ng kanilang taunang klinika sa pagtula. Nagiging lunsaran ito hindi lamang sa pagsulat ng mahusay na tula bagkus maging ng pagtatalakay at pagbibigay-puna sa mga tulang Filipino. Ilan sa mga produkto ng LIRA ay sina Michael Coroza, Jerry Gracio, Roberto at Rebecca Anonuevo, Vim Nadera, Romulo Baquiran, Jr. at Edgar Samar.

Para sa karagdagang detalye maaring makipag-ugnayan kay En Villasis sa numerong 09224596365 o bisitahin ang kanilang website, http://liraonline.org.