pag nasa baba ka naman ng gulong, sobrang exciting naman ng buhay mo to the point na nababaliw ka na at nagkakaugaga sa gulo.

pero, kahit san ka man mapunta, lahat may magandang nadudulot.

pag nasa itaas ka, narerealize mo yung mga maliliit na bagay na importante sayo. maliliit na bagay in a sense na, kaya mong mabuhay kahit wala sila pero dahil nakukuha mo sila, nalalaman mong swerte ka.

pag nasa ibaba ka naman, narerealize mo yung mga bagay na napakaimportante sa buhay mo. mga bagay na, di mo kayang mawala. na mawawala na yung sense ng buhay mo pag nawala ang mga ito.

pag nasa itaas ka, nawawala ang mga priorities mo nang panandalian. nawawala ka. nalulunod ka sa mga bagay-bagay na akala mo nakakapagpasaya sayo. pero lahat ng yon, di nagtatagal. nakakasawa lang at nakakapagod pagtagal na pag dumating ka na sa point ng tamang oras, wala ng spark.

pag nasa ibaba ka naman, alam mo kung ano ang priorities mo. mahirap lang magbalanse dahil madalas na hindi nabibigyan ng pagkakataon, o ang pagkakataon ang nagkakait sayo ng diretsong sagot.

naisip ko ulit kanina, maswerte ako. kasi kahit papano, nararanasan ko mabuhay sa parehong mundo. though in a different sense nanaman ito.

alam ko yung feeling ng deprived at ng privileged; yung maging katulong at maging prinsesa; kulang at sobra; at oo at hindi.

hindi ko man maexperience yung ends nung both worlds, at least nakaapak ako sa state ng dalawang mundo, kahit sa patikim lang.

career state, wala paring progress ang buhay ko. bente dos na ko, di ko pa rin alam kung ano ba ang gusto kong gawin sa buhay ko. may idea naman ako ng gustong kong gawin, malayo lang siya sa state ng buhay ko.

para akong nawawala sa mundong alam kong may option pero walang choice mamili ng option. tipong torn dun sa buhay na gusto kong gawin at sa buhay na pinapangarap para sakin. yung buhay na madaling sabihin na dapat sundin mo yung gusto mo dahil ikaw ang nasa driver seat, kaso, yung kasama mo sa passenger seat na nagturo sayo kung pano magmaneho eh ibang istilo ang tinuturo.

gusto mong gawin yung gusto mo, pero may utang na loob ka sa magulang mo. gusto mo maging masaya, pero gusto mo rin silang maging masaya.

kaso, kahit na ipilit ko sa daan na gusto kong puntahan, yung daan na gusto ko, magulo--walang plano, walang malinaw na pangarap, walang kabuuan. pero yung pinipiling daan ng magulan mo, nakikita mo hanggang dulo kung ano yung kahihinatnan--malinaw, may direction at may kabuluhan.

ang nakakatakot na lang, pano kung dumating sa punto na andun ka na sa lugar na may kabuluhan, maramdaman mo pa kayang may kabuluhan ang lahat? kung ang sarili mong pangarap, di mo natupad?

madali sana ang buhay kung lahat ng bagay, kailangan paghirapan na may kasiguraduhang may kahihinatnan. kaso kailan ba gumana ang buhay ng ganon?

There's some things we don't talk about
Rather do without
And just hold the smile
Falling in and out of love
Ashamed and proud of
Together all the while

You can never say never
Why we dont know when
Time and time again
Younger now than we were before

Don't let me go
Don't let me go
Don't let me go

Don't let me go
Don't let me go
Don't let me go

Picture you're the queen of everything
As far as the eye can see
Under your command
I will be your guardian
When all is crumbling
Steady your hand

You can never say never
Why we dont know when
Time, time and time again
Younger now then we were before

Don't let me go
Don't let me go
Don't let me go

Don't let me go
Don't let me go
Don't let me go

We're pulling apart and coming together again and again
We're growing apart but we pull it together, pull it together, together again

Don't let me go
Don't let me go
Don't let me go

Don't let me go
Don't let me go
Don't let me go

pwede bang magpaextend?

pwede bang wag munang trabaho?

pwede bang magpaiwan?

pwede bang tumira na dito?

pwede bang mag-enjoy muna?

Lalalalala!

Pero pwede na rin! hahahaha

Sige na nga! Uwi na nga! HAHAHA

=))

woo saya! may bago akong laptop! este bago lahat ng nasa loob niya! luma lang casing! so more or less, tatagal pa yun ng 2 taon pa uli! BWAHAHAH yey!

kaso kadiri pa rin.

pero.. pag iniisip ko.. kailangan ko ba talaga magpasalamat?

WAWAWA..

kasi dapat, kung magbabayad ako. ang babayaran ko, $700 motherboard, $100 reformat, $100 diagnostics at $100 CPU fan....

so more or less, nasa 50k yun. para na kong bumili ng bago..

KASO. creeeeeepyyyy talagaaaa ehh!

hahaha

hay hay hay. pero pag iisipin.. gusto ko na umuwi, kaysa maka-avail pa ang loko ng date.. WAWAWA Kadiirrriiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!

WOOHOOOO excited na koooo!!;)

mas masaya sana,

kung sariling pera ko na rin ginagastos ko..

kaso.. WALA NAMAN AKONG PERA!!!

hahahahahaha

ok. temptation nanaman.

it's the bag fever again.

SHIT!

dapat iwasan.

masyado na kong naging magastos nung summer.

dapat umiwas.

ROSS, bawal kang magpakita sakin!

hahaha:)

Nakiki-uso lang.

Since ang acknowledgement ko ay wala ng iiksi pa, dito na lang yung “friends” category.

Thanks Ava, Aylah and Judy for the encouraging words. Lalo ka na Ava, kahit na puro kalokohan pinagsasasabi mo sakin, basta maraming salamat! Hahaha at maraming salamat sa inyng 3. HAHAHA! Pwede na kayong thesis council ko, sa pagguide sa mga format ng kung ano ano. At sa pagcheck. At sa pagbbackup ko. At sa marami pang iba. Kay Aylah sa todo support at prayers. Kay Judy sa walang katapusang kwenuthan at daldalan at usapang lablayf!:)

Thanks Paul sa pagsama every night and every morning. Pati sa pagtulak at paggising. At sa pagrants kay Ventura! At sa pagtulong sa kung ano ano! Lalo na sa pagsave sa mga laptops. At sa pagdownload ng mga bagay bagay na kelanan ko. HAHAHAHA! Kumbaga sa Harry Potter kayo yung Wand ko! Kung wala kayo (kayo nina Jp at Peter at iba pang irreg classmates), sinasalubong ko yung dementor ng walang panlaban! HAHAHA! Sorry naman, duwag talaga! Ahahhahaha. Cheesecake natin, wala pa rin!

Dude Lester! Grabe! Maraming salamat sa pagsama sakin most of the tme pag nasa school ako! As in salamat sa sobrang pagtulak sakin na magpacheck ako kay Ventura—kahit umabot na sa point na kulang na lang, madapa na ko sa pagtulak mo! WAHAHAH! Sa kung ano anong sabaw moments na pinaguusapan natin na wala ng katuturan madalas! Sa mga kalokohang payo niyo! Sa mga pagtahol mo—este pag-support mo! Hahahaha! At sa pagalaga mo na rin! AHHAHAAH! Siraulo pa rin kayo ni Leccio! Yun lang masasabi ko! HAHAHAHA Asan na Krispy Kreme shirt ko?:)

Kay Sayc, hahaha maraming salamat sa pagaccommodate sakin sa iyong masayang opisina! Namiss ko ang bonding moments natin. HAHAH Ikaw nga talaga ang savior ko sa lahat ng emergency situation ko pag nasa UST ako. Hahahaha! Yung pustahan natin, dapat magkatotoo, after 4 years!.:)

Thanks Erf, Jea and Kat, sa mga first days kay Cruz! At sa mga foodtrip. At lalo na sa pagtulong nung defense day! Ahahahah! Woooh!:) Congrats congrats!

Thanks Lui sa pagtira sa iyong Galle nung defense! Ahahaha at sa mga kwento at pagpush push sakin nung mga last days bago ang endorsement! at sa maraming suporta!

Sa mga nanggigising sakin sa madaling araw—tipong Emong, Ken, Mark, Dom, Smith at kung sino sino pa. Hahah salamat. Kahit puro kalokohan mga pinapakita niyo. Hahahaha! Lalo ka na Emong! Hhahahaa salamat parin.

Sa lahat ng nagpunta, naggreet, naggoodluck—Jea, Erf, Kat, Paul, Lui, Leccio, Lester, Jho, Ken, Neil, Laine, Mark, Abu, Brian, Ava, Judy, Aylah, Dom, Sayc at kung may nakalimutan pa ko, sorry. Basta kasama ka dito! For sure!:)

Sa FBG friends ko! GRABEEEE! Kayo ang panghatak sa mga super down moments ko sa acads! AHahahah! Grabe! Kung di tayo nakakalabas, tuluyan na kong nabaliw sa kainuupuan ko ngayon! HAHAHA Sa mga roadtrips and gimiks and super kwetuhan and sa videokehan natin! Grabe, hinahatak niyo talaga ng todo self esteem ko! WOOhooo!:)

Sa aking ever so faithful roommates, Shean and Angie! Kulang na kulang na kulang pa ang mga foodtrips natin! Di pa natin naoorder lahat ng pagkain sa Oma, at di pa natin nakikilala lahat ng gwapong waiters dun! Wahahha! Pero salamat ng maraming marami! Buti na lang talaga, lagi kayong nanjan lalo na sa mga oras na tinatapakan na ni Ventura yung pagiging designer ko! Whahahah! Buti madali kayong yayaing magfoodtrip! Madali kayong hataking magovernight! Madali kayong hatakin sa kahit saan! At Madali kayong kausapin ng kahit ano! At Masaya kasi kahit anong mukha pa ang iharap ko sa inyo, puro kalokohan pa rin inaabot ko! AHAHAHAHAHJ

O cge, pasasalamatan ko na rin yung renderer! Kundi dahil sayo, di ako gagaling at bibilis magedit sa corel! Pati na rin dahil na-relive ko ang mga 3Ds Max moments ko! Lalo na sa Interior! AHAHAH at ako ay gumagaling na mag-3d kahit papano! HAHAHAHAHAHAHHAHA

Tyaka pasasalamatan ko na rin yung isang architect sa office. Dahil kundi dahil sa kanya, di ako gagaling mag-scale, mag-rescale sa cad ng mabilisan! HAHAHA

Kelangan pasalamatan ang Starbucks dahil sa paggising sakin sa madaling araw. Pero mas pasasalamatan ko ang Langers dahil hindi lang niya ko ginigising, ginagawa pa niyang healthy ang katawan ko. Pati na rin ang cheesecakes ng Krispy Kreme na pantawid ko ng gutom at pantawid ng cravings. HAHAHA

At syempre pala, kelangan pasalamatan ang FACEBOOK! Kahit na muntikan na niyang sirain ang buhay ko dahil mas gusto ko siyang karirin kaysa sa thesis ko, salamat parin! HAHAHA

Ayan, kung may nakalimutan man ako, basta maraming salamat!!:)

ayoko ng bumalik sa arki life! hahahaha

yuck, sama ko talaga.

owell, this is the time to pursue my dreams.

what if i decided not to come back?

hahaha kung pwede lang sana!

gusto ko na magipon ng pera!

hahahahah woohooo

ok, i am officially bum

at kababalik lang ng net

mejo nakakatamad ng magfacebook

pero marami pa kong binbasang libro

gusto ko gumawa ng project

ahh oo, magiinterior na ko ng kwarto ko

hahahah

kaso

ewan ko ba

a feast for life

hahaha wooohoooo

foodtrip foodtrip!!

sana lang, may enough money to spend!

kaso kelangan unahin si laptop

i miss you V.

hahahaha

ok, walang sense mga kwento ko

naisip ko kanina

tanggalin ko kaya sa friends list ko si fonty!

hahahahaha

kaso ang bitter naman nun

hahahahahhaha

luto mode luto mode!

yey!

wala nga lang ingredients!

ahh para bago

bake bake mode naman

tapos inuman mode

hahahaha

labo nun noh

cookies and beer

WAWAWAWA

ok, random thoughts

hahahah nakakaexcite the lost symbol

hahahahah

woot woot!

roadtrip roadtrip!

wala lang pera!:)

wala na palang allowance

TSK TSK

gusto ko na magipooooonnn ng perrrrraaaaa!!:)

3 sheets = 3 hours.

.

solution:

designate 6 hours solely for printing.

.

6 hour breakdown:

1.5 hours for printing

3 hours for emergency purposes

1 hour break from stress

30 minutes for relaxation

.

.

thesis happy meant,

a very happy sabaw day with friends. [kahit na wala kaming tulog]

roadtrip trip trip

a nice uncomplicated day

and

"madali akong kausap" day

.

nakapulot ako ng cellphone kanina. near the publishing house. binigay ko kay kuya guard. hahahahaha sana, nakuha na nung may-ari. i know the feeling ng nawalan. kaya sana, nakuha nung mayari yung phone niya.:)

.

kung malas ako nung umaga, ganun naman ako kaswerte nung hapon. God works in mysterious ways. Praise praise praise You my Lord! Nararamdaman kita kaninang hapon! Thank You thank You!!!!!!!:) Alam ko hinatid mo ko sa Alva! Hehehe. And thank You sa bunot! 38! (Class number ko yun madalas sa Holy)

.

38. There are 38 things to be thankful for today!:)

.

oh! isa pa pala to. today is milk tea day. 2 milk teas! yummmmm!

.

ay last na talaga to.

hindi masyadong lutong beef misono = pang-iispot day

.

ay shet, andami pala nangyari sa araw na to. meron pa ring isa pa.

proxy spotting = nangiispot ka ng taong crush ng katext mo. tapos kkwento mo sakanya lahat ng nangyayari. para kunwari sya na yung nang-iispot. haahahah

.

do not donut day (ano?)

.

quote of the day:

"hindi lahat ng bagay ay nasa'yo na"

-run ti yu run

.

Yay's BIG improvement of the day:

for the first time since the gasoline station plate, natapos ako sa isang plate hours before the deadline. HAHAAHAH ok, sorry, mababaw. pero, that's just not me lang talaga. sana, tuloy tuloy ang improvement. time is gold. punctuality. yeahba.

i WILL really try to be this kind of Yay from now on.:)

.

love love love you freedom. wee-o-wee-o-wee! the countdown is on.:)

.

kelangan na matulogggg! tomorrow is another good day to do all the things i have to do!:) promise, i'll do it tomorrow!:) redundant. hahaha

...not because of work

...not because of the past day's events and happenings

...not because of love

basta gigising ka na lang ng masaya. kasi alam mong deep inside, masaya ka!:)

it's that simple and yet so complicated.

kaya minsan lang siguro mangyari.

bakit nga ba ang lahat ng "true" sa mundo, mahirap makuha? true love, true happiness, truth, true people. wahah lahat na ng true. pero, pag nakuha mo, nagglow ka naman? the world will be nice if everyone and everythings's true. pero ano pang sense kung di mo paghihirapan.

wahahah wala lang.

Ang dami dami dami ko ng namimiss na tao. Kailan ko kaya sila makikita? haha. Sana matapos na tong thesis. When this is over, magssuper getaway na talaga ako. Pupuntahan ko mga taong namimiss ko.. KIDNAP KIDNAP KIDNAP mode! weeeee!

what else..

Ah kahapon, hay. Di ako nakakain sa InYo. Dahil hindi ko mahanap sina Papa. Dahil hindi ko nacharge yung phone ko dahil hindi ko mahanap yung charger kaya namatay bago ako makarating sa katips.. Yun pala, they changed their name to Ninjo. DAMMIT. whahaha so tama na yung gut ko kahapon na pumasok dun sa Ninjo. But the prob is, natakot akong pumasok. dahil kulang yung perang dala ko. malay ko bang aabot ng 700 ang printing ng 15x20. wtf. anyway. umuwi na lang ako.

WAHAHAH at sa pagod, napipikit ko yung mata ko sa daan! WTF! whahahha pero ang cOOOOOOOl actually. that's another first for me! WHAHAHAH well, di naman duamting sa point na muntik na kong mabangga. kasi nasa fairview na ko nung nakakatulog ako sa daan. and, tuloy tuloy takbo ng kotse at malalayo agwat! hahah

and another thing,

yung phone ko, hindi sya Texting-While-Driving-Friendly. Wahahah sabaw yung QWERTY keypad. hirap magtext pag hindi 2 kamay. Pero, good thing yun. Para maiwasang magtext habang ngddrive! whahahahahaah

that's it! tapos na yung rest day ko. time to go back to work!!!:)

minsan, may mga taong nakakainis.

minsan, talagang may mga bagay na nagpapakulo ng dugo.

minsan, talagang may mga taong nakakapagpakulo ng dugo.

pero pag tiningnan mo, mas maraming bagay ang nakakapagpasaya sayo.

yun nga lang, hindi mo alam na nakakadagdag siya ng kulay sa buhay mo.

tulad ng..

TV!

oo, mababaw, pero TV talaga ang gusto kong example ngayon.

isipin mo ang buhay na walang TV.

kakayanin mong mawala. masasasabi mong mabubuhay ka kahit walang TV.

pero pupusta ko parin, di ka tatagal ng walang TV.

kasi araw araw mong maririnig sa mga taong kasama mo

ang mga nakakatawang commercials. o kaya, ang pagtadyak ni marlene kay ingrid. ang pagkaka-aksidente ni coco martin. ang rating ni noynoy sa bagong poll.

hindi pwedeng hindi ka macurious. hindi pwedeng hindi ka mainggit. at hindi rin pwedeng hindi mo gustuhin.

naranasan ko na ang walang TV.

nabuhay naman ako ng 3 taon ng di masyadong nakakaranas ng TV.

at marami akong natutunan sa mundo. marami akong progress sa buhay. tulad ng pagbabasa ng libro. naging fast reader ako. naging maabilidad ako sa ibang parte ng buhay. natuto ako ng gawaing bahay--dahil wala na akong ibang magawa. at marami pang iba.

pero kahit na sabihin kong maraming progress sa ibang parte ng buhay ko,

mas marami naman ang lumagpak.

wala akong masyadong alam sa current events. kulang ang social life. at kulang sa drama ng mga teleserye. kulang sa kwento. basta may kulang.

ang masasbi ko lang, kulang talaga ang buhay ng walang tv. kahit sabihin mong wala kang tv, kung may internet ka naman, pareho lang yun. dahil nakakanood ka parin sa internet ng mga pinapanood sa TV.

yan ang buhay ng may tv at ng walang tv.

P.S. ngayon, ang "TV", pwede mong palitan ng kahit anong bagay. pwede yang maging kaibigan o ka-ibigan. pwede mo ring gawing kapatid o kinakapatid. pwede mo ring gawing lab o hope. pwede ring fun o stress. at lalo na sa lahat, pwede yang SAYA o LUNGKOT.

well, sabaw na ko. kahapon pa. umiikot na rin yung paningin ko sa radiation. umuusok na pwet ko kakaupo sa harap ng pc. lumalaki puson ko kakainom ng triple shot espreSSSo na kape. at nababawasan ang brain cells ko kakaisip. kelan ko ba matatapos tong thesis na to? hahaha

Now that's a nice thought! Sana, kaya niyang baguhin ang Pilipinas. Kahit 1st step lang.. Tipong, sana, SUNUGIN NA LAHAT NG KURAKOT. haha joke lang.

ASTIG noh. Todo media na agad si Noynoy kahit nung di pa niya kinoconfirm ang candidacy niya. AND what, anlaki ng natipid niya sa media! Cory Magic? i guess so. Haha and the mere fact na ang dami niyang bigatin na supporters meant na ang taas na ng possibility na siya na nga ang next. right?

Kaya ako naaawa ako kay Villar.

KASI ang laki na ng ginastos niya sa media, pero wala siyang nakukuhang ganung support.. or even close to it! TSK TSK. Kawawa nga naman. Parang bumubula lang ang pera niya.

Kumbaga ba, laba ng laba pero di lumilinis ang damit, kailangan pa ng pangalawang babad para gumimik sa taongbayan. Si Noynoy, nag-dDowny na agad sa sobrang bango ng pangalan niya. Tapos di pa niya kailangang platsahin dahil di naman na gusot ang labada.

Tapos endorser pa niya si Boy Abunda diba? Eh best friend ni Kris yun?? hahahha! Baka bumaligtad rin yun. haha

Not that I'm a fan of Villar. It's just that, kawawa lang yung pera niya. HAHAHAHA. pero sabagay, nag-top naman siya sa poll last month db. so baka baka. i dunno. PERO...

Go Noynoy!:)